Όταν το διαφορετικό γίνεται στόχος, όταν οι γονείς χάνουν την πίστη τους στο παιδί τους, όταν η έξωθεν καλή μαρτυρία ομολογεί την αλήθεια την ψυχή μας, τότε «Η Αλήθεια Είναι…» πως το κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη είναι ένα μικρό ευαγγέλιο των επίκτητων συμπλεγμάτων που όλοι μας κουβαλάμε.
Τοποθετημένο σε ένα σύγχρονο περιβάλλον, το νέο ελληνικό έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, τολμά να αποκαλύψει πόσο σκοτεινή μπορεί να είναι η αλήθεια μας, πόσο μαύρη μπορεί να είναι η ψυχή μας, πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η καθημερινότητα μας όταν κλείσει η πόρτα του σπιτιού μας.
Δύο απλοί καθημερινοί άνθρωποι, δύο καλοί μετρημένοι σύντροφοι, δύο κανονικοί και ευυπόληπτοι γονείς στην ύστατη προσπάθειά τους να διασώσουν το παιδί τους. Το φαινομενικά άσπιλο περιβάλλον τους, η λιτή και σεμνή οικογένεια τους, η θεοσεβούμενη εικόνα τους καταρρέουν όταν το παιδί τους επιλέγει να είναι «διαφορετικό». Οι αξίες τους και η ηθική τους κλωνίζονται σε τέτοιο βαθμό που αποφασίζουν να παρούν την κατάσταση στα χέρια τους.
Τρία πρόσωπα, ο πατέρας και η μητέρα -παρόντες στη σκηνή – και η εκκωφαντική απουσία του παιδιού τους. Τρία πρόσωπα, τα δύο παλεύουν να διατηρήσουν την εικόνα στην οποία έχουν εγκλωβιστεί και το τρίτο να σπάσει τον καθρέφτη τους σε χίλια κομμάτια. Ποιός από όλους λέει την αλήθεια;
Τελικά μπροστά στην αλήθεια πόσο κανονικοί είμαστε όλοι;
Ο Δημήτρης Δημητριάδης, σε ένα από τα πιο αποκαλυπτικά θεατρικά του κείμενα, δίνει φωνή στην αλήθεια, όχι απλώς για να ακουστεί , αλλά γιατί πια δεν μπορεί να σωπάσει.
Μια παράσταση για εκείνα που δεν τολμάμε να πούμε.
Στην παράσταση ακούγονται πυροβολισμοί και γίνεται χρήση καπνού.
Σκηνοθετικό Σημείωμα:
“Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή”
Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (14:6)
Αλήθεια, πως ζει ο άνθρωπος μετά από μια ανόσια πράξη;
Η παράσταση αντιμετωπίζει την «αλήθεια» όχι ως αποκάλυψη, αλλά ως διαδικασία αποσύνθεσης και απόλυτης απογύμνωσης της ανθρώπινης φύσης.
Τρία πρόσωπα, ο πατέρας, η μητέρα και το παιδί – απών από τη σκηνή – αλλά το απόλυτο κέντρο βάρους της καθώς η απουσία του είναι η πιο βαριά “παρουσία”. Όσο περισσότερο μιλούν και αποκαλύπτονται, τόσο περισσότερο διαλύονται και καταρρέουν και έτσι οδηγούνται στην αλήθεια που δεν έρχεται σαν κραυγή αλλά σαν ρωγμή. Η σκηνή γίνεται ένας τόπος εξομολόγησης που μετατρέπεται σε ανατομείο ταυτότητας.
Το σπίτι είναι ο τόπος όπου η ασφάλεια θεωρείται αυτονόητη, όπου οι άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορούν να είναι γυμνοί κυριολεκτικά και μεταφορικά. Είναι έτσι όμως;
Η αλήθεια είναι… πως στην παράστασή μας, δεν μετακινούμε τον χώρο μετακινούμε τη βεβαιότητα.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης
Χορογραφία: Μαργαρίτα Τρίκκα
Σκηνικά: Γρηγόρης Καραντινάκης
Μουσική Επιμέλεια: Άκης Καρράς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιάσωνας Βροχίδης
Δημιουργία Trailer – Video: Γιώργος Μπελεγρής
Μακιγιάζ: Χρύσα Ράικου
Φωτογραφίες: Άννα Στόγια
Social Media: Urban Theatre PR.
Σχεδιασμός αφίσας – Γραφικά: Μαύρα Γίδια
Οργάνωση παραγωγής: Καίτη Αυγουστάκη
Παραγωγή: Urban Theatre
Ερμηνεύουν:
Γιάννης Δρακόπουλος, Ηρώ Κισσανδράκη



